(( سید مصطفی شوشتری  مدنی که ساکن حیدر آباد دکن در هندوستان بود، در زمان محمد شاه  به ایران آمد. چون از سادات بود نزد شاه و صدر اعظم ( حاج میرزا آقاسی ) منزلتی یافت و وظیفه ای در حق او منظور گردیدو در شوشتر اقامت گزید . امیر مستمری اورا کاست و به یکهزار و هشتصد تومان در سال تثبیت کرد ؛ولی سید در شوشتر کانون فسادی بر پا ساخت و از بیم اینکه مبادا وظیفه اش بریده شود، آن را به دو پسرش سید محمد و سید عبدا... واگذار نمود.امیر مستمری آنان را به جرم ماجرا  جویی یکسره قطع کرد. وزیر مختار انگلیس به پشتیبانی آنان آمد و به دولت نوشت که زن سید مصطفی (( هندیه )) است و فرزندانش از اتباع انگلستان هستند، و مقرّری آنان باید همچنان بر جای بماند . برهان امیر این بود که دولت تعهدی ندارد افراد مفسد را وظیفه دار (حقوق بگیر ) خود بشمارد.  مستمری آنان مقطوع است و به کجا که می خواهند بروند.  سید مصطفی خود به تهران آمد و تمنا کرد همه مقرری او به سالی 800تومان از نو برقرار شود  ...